Ordonnantie

Uit ArchiefWiki
(Doorverwezen vanaf Ordonnantie (I))
Ga naar: navigatie, zoeken


qp有内容qp


Internationale terminologie[bewerken]

qp有内容qpsoukaina

Omschrijving[bewerken]

Archiefterminologie[bewerken]

Archiefterminologie voor Nederland en Vlaanderen (2003)[bewerken]

Een ordonnantie (I) is een betalingsopdracht.

Zie Mandaat.

Toelichting

  • De betekenis van deze term is verouderd.

Overgenomen uit

  • ANV, lemma 71.

Een ordonnantie (II) is een verordening, in een specifiek bestuurlijke context.

Zie Verordening.

Toelichting

  • Voorbeelden van bestuurlijke context: vóór 1798 werd in bepaalde rechtsgebieden de term ordonnantie gebruikt voor een verordening. In Nederlands-Indië was deze term in gebruik voor verordeningen van de gouverneur-generaal. Thans is een ordonnantie een verordening, vastgesteld door de Raad van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

Overgenomen uit

  • ANV, lemma 99.


Lexicon van Nederlandse Archieftermen (1983)[bewerken]

Een ordonnantie is:

Toelichting

  • Deze definitie is gelijkluidend aan NAT nr. 23.
  • Vroeger werd een bevelschrift (betalingsopdracht) ook wel ordonnantie genoemd. In deze betekenis synoniem van het mandaat en verouderd.
  • De ordonnantie met een algemene strekking is een verordening in een thans verouderde redactionele vorm.

Overgenomen uit


Nederlandse Archiefterminologie (1962)[bewerken]

Een ordonnantie is:

Toelichting

  • De term ordonnantie kan enerzijds als verouderd worden beschouwd, omdat de moderne administratie er geen gebruik van maakt, anderzijds kan zij voor een bepaald type van stukken moeilijk worden gemist.
  • Als bevelschrift in een bijzonder geval is de ordonnantie gelijk aan het mandaat en verdient dus die term de voorkeur.
  • De ordonnantie met een algemene strekking is een verordening in een thans verouderde redactionele vorm.

Overgenomen uit

  • NAT, lemma 23.


Relaties[bewerken]

Externe verwijzingen[bewerken]

Voorbeeld[bewerken]